خودم

تراکتور امروز سنبل آذربایجان شده، تیمی که سالهاست در فوتبال این مرز و بوم بوده با بازیکنان و مربیان بومی برای خود مقام و رتبه و آبرویی جمع آوری کرده بود. وقتی نوجوان بودم و لیگ در دو گروه برگزار می شد، تبریزی ها با نیروهای بومی 3 تیم تراکتور سازی و ماشین سازی و شهرداری را داشتند که با سید محمد علوی و حلالی و خطیبی ها و اکبرپور و بعد تر با باهنر و باغمیشه و ... نتایج متوسطی ذاشتند و کم کم شهرداری و ماشین سازی محو شدند و تراکتوذ در آخرین حضورش در لیگ آزادگان با 4 یا 5 گل در تبریز مغلوب استقلال و استارتهای مجیدی جوان شد و به لیگ چایین تر سقوط کرد (گزارشگر آن بازی با صدای بغض آلود و سنگین شکست تاریخ تراکتور در خانه یاد می کرد) سالها لیگ بدون تراکتور برگزار شد و سه سال قبل تراکتور پس از نزدیک یک دهه دوری به لیگ بازگشت . کمالوند و قلعه نوعی مربیان سه دوره ی اخیر تراکتور بودند و به تدریج پای بازیکنان بومی به این تیم باز شد تیمی که شعار هوادارانش برتری و یکه تازی ترک ها بود با نفراتی گلچین شده از سراسر ایران به مصاف حریفان رفت و سهمیه ی آسیایی را با پر افتخار ترین و البته گران ترین مربی لیگ به دست آورد. اینها را نوشتم تا به خودم بقبولانم جمعه ملوان با تیمی بازی دارد که ستاره های غیر بومی زیادی دارد از فروزان که زمانی ذخیره ی دروازه بانان حال و پیشین ملوان بود تا صادقی و حاج صفی و حدادی فر و ابراهیمی و اکبرپور غیر ترک. نتایج بدست آمده قهرمانی سپاهان را تا در صد بالایی تعیین کرده و تراکتور به دنبال زدن گلهای زیاد به ملوان است تا شاید شرفی دستی بالا بزند و کاری کند کارستان. فولاد چند هفته قبل در تبریز مغلوب تراکتور شد ولی اصلا حریف دست و پا بسته ای نبود. ملوان در بازی با فولاد دو گل زد و 3 گل دیگر نزد و ... بالاخره بقا یافت. سرچشمه و سپاسی در تبریز تراکتور را متوقف کردند و سپاسی موقعیتهای مناسبی را هم از دست داد، پس ملوان ما هم می تواند. تیمی که در این سه سال از هر راندی برای قدرت یافتن استفاده کرد، از جذب بازیکن سرباز و گران قیمت  به خاطر اسپانسر شبه نظامی گرفته تا  مذاکره قبل از اتمام لیگ با بازیکن شبه سرباز در تیم دیگر و البته ادعای دست های پنهان. قبول دارم در بازی با استقلال 3 امتیاز با اشتباهات داوری از آنها گرفته شد ولی بخشش توزی در بازی با سپاهان و حوادث آن بازی هم از آن تصمیمهای فدراسیون بر غلیه تراکتور بود. !!!! 

امیدوارم نفرات هجومی و دفاعی ملوان مثل بازی با فولاد بی اشتباه باشند و مثل بازی فصل گذشته ی حذفی در تبریز آنها را متوقف کنیم، قطعا ما راحت تر از آنها هستیم و آنها نگران اصفهان و تهان. خیلی به برد این بازی نیاز داریم. بازی رفت را همه به یاد دارند که با حملات دامنه دار ما و اشتباهات داوری به نفع آنها تمام شد. امیدوارم نتیجه ی قابل قبولی بگیریم.

شنبه یکی از 4 ماراتن ما برگزار می شود،مس حالا آن تیم با مهره های نا آشنا نیست آنها 4 سال است در لیگ برتر هستند و پول و پله هم دارند ، تا دلتان بخواهد بازیکن قهر کرده و کنار گذاشته ی پرسپولیس دارند، کلاه کج و خلیلی و سپهر حیدری و ... جوانان خوبی هم دارند دهنوی، حسن زاده و شجاع خلیل زاده. قاسم پور یاد آور بدترین شکست فصل است شکستی که بعد از سی سال در انزلی مفابل داماش خوردیم و جز با بازی بسته ی قاسم پور پس از گل نیمه ی اول شدنی نبود. نمی دانم فرهاد با همان ترکیب تکراری کار را شروع می کند یا فرصتی به با انگیزه ها مثل حیدری و معبودی و ... می دهد، مدهاست گل نزذه ایم و 6 گل در سه بازی گذشته خورده ایم. وعده ی پول آن هم از نوع ترکیبی فرمانداری و سازمان ورزش و جوانان در این روزها شاید بد نباشد ولی وقتی حساب کتاب می کنی می بینی به هر کس کمتر از 650 تومان می رسد و خبری از پولهای گردن کلفت نیست. با برد شنبه می توان مقابل سایپا هم با روحیه کار کرد آنها دو بازی اخیر خانگی به تراکتور و راه آهن را واگذار کرده اند و البته سپاسی را گلباران. شاهین با استقلال و سپاهان بازی دارد و باخت احتمالی اش به استقلال و برد ما مقابل مس فاصله را 6 امتیازی می کند. راه آهن هم با تراکتور و شاهین بازی دارد ، شاید اولین بار است که برد تراکتور را آرزو می کنم . به امید برد در مقابل مس و اینکه اختبارمان دست خودمان باشد چون در فوتبال کثیف امروز برد پر گل مس در هفته ی بعد مقابل هم نام سرچشمه ای دور از ذهن نیست. می ترسم در همین چند روز وقتی همه خوابیم کل تیمها تجهیز شوند و  ما بمانیم و بی صاحبی و بی پولی و...

از بازی داماش و پرسپولیس چند روزی گذشته و بحث در مورد نحوه ی محرومیت دو تیم کماکان ادامه دارد، در ایم میان عده ای قلم به دست و در عین حال سو استفاده گر که فقط به دنبال موضوعی برای پر کردن روزنامه های زرد خود و بلاگها و سایتهای جهت دار خود هستند به حمله به مازیار پرداختند. 

داستان از ترک صفوف تیمها توسط مازیار شروع می شود و به خطای منجر به اخراج روی مهدوی ختم می شود. 

عده ای لقب مازیار قایقران را سبک نمودن سیروس می دانند و عده ای مازیار را نسخه ی جعلی و "تاناکورای" سیروس. بازی رفت با رکیک ترین الفاظ از سوی رشتی ها پایان یافت و  همه ی آقایانی که امروز سینه چاک اخلاق و جوانمردی شده اند گویی از خواب 3 4 ماه بیدار شده اند، از سیروس چه می دانند که خاطرات او را به ما یادآوری می کنند و اصل و فرع آن را تشخیص می دهد. یادم می آید سیروس بارها بواسطه ی رفتار برخی هم تیمی هایش با خود و افتخاری، مجبور به ایجاد تنش شده بود، سر کردن با محرمی و کرمانی مقدم و عربشاهی و ... آسان نبود. روزی که در فینال حذفی با استقلال که 6 ملی پوش داشت تقابل داشتیم سیروس در مقابل عابدزاده که در اوج دوره ی فنی و شخصیتی قرار داشت ، دست برکمر بدون دور خیز و خیره در چشم او پنالتیش را گل کرد تا جواب فحاشی توهین استقلالی ها را داده باشد.  

با تمام نوشته های فوق خیلی دلم می خواهد پروژه ی بازگشت انزلی چی های لیگ به ملوان کلید بخورد، همین پرسپولیسی که پژمان در همه ی پستها برایشان بازی کرد او را از دست دادند و امروز برای بازگرداندن او هر کسی را که بگویی واسطه کرده اند ولی نوری تصمیم خود را برای خداحافظی در ملوان گرفته و ... در مورد مازیار هم این فرایند امیدوارم پدید آید و با ملوان دروازه  ی رقبای چشم تنگ را باز کند، گرچه با انتقادهای فنی که به مازیار وارد است، موافقم که امیدوارم رفع شود و مازیار سر حال را تحویل بگیریم. 

بازی با سپاسی و گرفتن حداقل امتیاز از نان شب واجب تر است ولی ملوان فعلی ما جز سپاسی رقبای گردن کلفت تری دارد که از درون در حال خرد کردن او هستند.