باخت به استقلال حتی با 3 گل قابل پیش بینی بود خوردن گل 15 دقیقه پایانی(2 گل) تمام برنامه های دفاعی برای نیمه دوم را نقش بر آب کرد .متاسفانه مثل بازی با داماش گل اول حاصل ضعف فاحش خط دفاعی در دفع یک توپ ساده بود. توپی که هادی می توانست براحتی تا محوطه حریف دور کند به جایی رسید که استقلال مدتها از آن نقطه گل می زند و بهترین بازیکن آنها (حیدری)انتظار این توپ را می کشید و با یک سانتر و فرصت طلبی برهانی گل خوردیم و کار تمام شد.
زور زدن گل مساوی را نداشتیم، باز هم با یک توپ عمقی و سانتری از همان جناح گل دوم را خوردیم. حملاتی که روی خلاقیت فردی رافخایی و چند کرنری که رمضانی زد اصلا" ارزش بررسی و ادعا کردن را نداشت و ندارد.
از مدتها قبل نوشته بودم و گفته بودم(حتی در سایت ممی هم به عنوان یک طرفدار) که در نبود اکبرپور، تمام توپها به برهانی ختم می شود. اتفاقا" در نیمه دوم برهانی یک موقعیت تک به تک دیگر را از دست داد و در موقعیتی دیگر مجیدی را در موقعیت گلزنی قرار داد تا ثابت شود، اینگونه است.
بدون تعارف باید گفت در این بازی نه تهاجمی بازی کردیم که ادعای زیبا بازی کردن را داشته باشیم و نه داور قضاوت نادرستی داشت. امروز به ضعف تاکتیکی کادر فنی خودمان باختیم.کاملا" مشخص بود استقلال روی تک تک نفرات ما شناخت دارد از مهار دسوزا گرفته تا یارگیری منطقه ای با سید جلال، آنها حتی نزهتی را هم بواسطه گلی که در بازی رفت زده بود کاملا" مهار کردند. متاسفانه بازیکنان ما در 10 دقیقه پایانی (جز 5 دقیقه پایانی با احتساب وقتهای تلف شده) جز خطا کردن کاری نکردند و حتی نزهتی که به عنوان مهره تهاجمی ما به میدان آمده بود در عرض چند دقیقه 2 خطای بد روی برهانی و شکوری کرد که اخطار هم گرفت.
استفاده از تاکتیک آفساید گیری مقابل سرعت برهانی و مجیدی اشتباه محض بود. آنها در چند دقیقه ابتدایی چند بار در آفساید ماندند ولی با تعویض جناح بازی و روی آوردن به توپها از دو جناح ما را بردند.
پاس امروز برد و با اختلاف 2 امتیاز ما را جا گذاشت. بردن مقاومت کار راحتی نیست و این برد پشتکاری بگویچ در انگیزه دادن به بازیکنانش را نشان می دهد ولی تعطیلی یک ماهه لیگ در ملوان تغییر خاصی را نشان نداد و همان بازی خمود مقابل داماش تکرار شد و نتیجه اش باخت پر گل دیگری بود که دیدیم.
برد مقابل سپاسی هم با این وضع بازی امکان پذیر نیست جز آنکه کادر فنی و بازیکنان در این چند روز نگرش خود به نحوه بازی را تغییر دهند.
آوردن عباسفردئ به عنوان یک مهره سوخته در 10 دقیقه پیانی و میلاد نوری (که قرار است بزودی از استقلال جدا شود و بارها به نیمکت نشینی معترض بوده) دهن کجی بزرگی به فوتبال امروز ما بود. فوتبالی که مثل چند هفته اخیر ملال آور و سردرگم دنبال شده و خیچکس جوابگوی ناراحتی ما نیست.
فکر می کنم با باخت تیم ملی هیاهوی فوتبال ملی با انتصاب سر مربی جدید از رونق بیفتد چون عملا" دیگر شانسی برای صعو وجود ندارد مگر اتفاقات غیر طبیعی و افت محسوس و سریع دو کره و ...
4 روز دیگر به بازی حساس با استقلال باقی مانده است. بارها نوشته ام و خوانده ام که اکبر پور و قربانی در این بازی نیستند و با توجه به بازی حساسی که 18 فروردین در جام باشگاههای آسیا نگاه قلعه نوعی برای استفاده از برخی بازیکنان کلیدی تغییر کند.
واقعا" جای امیدواری دارد اگر استقلال ما را دست کم بگیرد و برای این بازی به مهره های نیمکت نشینی مثل اکبری و تقی پور و منیعی بازی دهد و به بازیکنان اصلی تر استراحت دهد.
باخت در این بازی با توجه به اوج گیری پاس باز هم ما را یک پله ای در جدول سقوط خواهد داد، مطمئن هستم استقلال به شکل احساسی و روانی برای گل زدن ابتدای بازی ما را تحت فشار قرار خواهد داد(همانطور که پرسپولیس این کار را کرد). امیدوارم با اداره آنها بتوانیم در ادامه بازی طرح های تهاجمی خود را با وجود سرعت جلال و رمضانی و نزهتی و ... پیاده کنیم. دفاع استقلال سر زنهای خوبی دارد و تقابل حیدری به عنوان بلند قامت ترین مهاجم ما با 3 مدافع مرکزی سرزن استقلال قطعا" خیلی مفید نخواهد بود ولی همین دفاع در نبود قربانی شدیدا" روی زمین آسیب پذیر است در دو بازی آخر در لیگ قهرمانان آسیا شوتزنی رقیب و بازی آنها رو زمین بلای جان آبی ها بود.
استقلال علاوه بر عدم توفیق در دو بازی اخیر خود در آسیا در مقابل پاس تنها روی یک سانتر حیدری و جایگیری مناسب اکبرپور به یک گل زیبا دست یافت و گرنه پاس موقعیتهای زیادی را برای مساوی کردن بازی دسات که از دست رفت، امیدوارم ممی بازیهای قبلی استقلال را مرور تاکتیکی کرده باشد و برای مهاجمین آنها برنامه داشته باشد، پارسال برهانی در دوره افت گل بسیار زیبایی به ما زد که سالارزاده و تامینی و مسعود را دو بار مقهور دریبلهای خود کرد و ...
به امید کسب امتیاز مقابل صدر نشین لیگ ایران در جمعه
ممکنه برای نوشتن بازی مقابل استقلال خیلی زود باشه ولی به هر حال عید پیش رو قرار داره و ممکنه نشه در مورد این بازی نوشت. البته استقلال 28 اسفند با حریف اماراتی در آزادی بازی اره و اگر ببره تمام چیزهایی که بعد از باخت در ریاض اختلاف و افت روحی نامیده شده از بین می رود و ...
قطعا" نبود اکبرپور و قربانی خیلی مهمه. این دو نفر در چند سال اخیر خیلی موی دماغ ما شده اند و بارها دروازه ما رو باز کرده اند.
امروز در یک متن ملتمسانه در سایت ممی از او خواستم برای برهانی فکری کند. متاسفانه تمام گلزنهای تیمهای حریف مقابل ما گل زدند و نتوانستیم با وجود اسم و رسم دار بودن آنها و ... جلوی گلزنی آنها را بگیریم.
نگران خیلی چیزها هستم: مدتهاست استقلال را نبرده ایم حالا که بازی در آزادی است قطعا" مشکل بسیاری داریم.
مسعود بد روزهایی را تجربه می کند به این باور رسیده ام که اگر در دو بازی بعدی هم گلهای مشابه بازی قبل بخورد تبدیل به غلامپوری می شود که تا پایان دوره بازیگری نتونست به فرم قبل از مقدماتی جام جهانی 94 برگردد. مسعود در خروج ها بی نظیر بود پنالتی گیر و شوتگیر بود در همین بازی رفت با استقلال فقط بواسطه عدم دید و اشتباه محرز مدافعان گل خورد ولی این روزها دو ضرب گیر شده در مشت کردن با جمع کردن توپ دو دل عمل می کند و ... هادی واقعا" با روزهای اوج پارسال فاصله گرفته، اشتباه بازی با داماش در حالیکه می شد آن توپ را به سادگی برتی مهاجمین، بلند ارسال کند هر کسی را نگران می کند. بدون تعارف اگر در 15 یا 20 دقیقه اول بازی با استقلال گل بخوریم باید نگران شکستی تلخ و شاید فاجعه آمیز باشیم.
فکر می کنم استفاده از بابک به عنوان یار گیر من تو من برهانی بد ایده ای نباشد بابک از همه مدافعین ما(جز رمضانی که برای کارهای هجومی نیازش داریم و نباید حیف شود) بیشتر است از نظر قد و فیزیک هم چیزی از برهانی کم ندارد. اما مجیدی که مطمئنا" به جای اکبرپور مهاجم خواهد بود، مجیدی خیلی علاقه دارد در محوطه هر جوری شده یک پنالتی بگیرد که با دفاع منطقی و آفساید گیری میشه او را هم ناکام کرد. اگر سعید بخشیده شود می توان روی برد تکنیکی میانه میدان حساب کرد. جان واریو و جباری هر دو شوتزن(فنی زن و نه پر قدرت)هستند. دسوزا باید در مقابل کاظمی برنده باشد .می دانم گفتن این حرفها ساده است و استقفلال با حمایت حداقل 60000 نفر خطر ناک تر از همیشه خواهد بود.
جلال به تیم ملی دعوت شده امیدوارم باز هم روحیه رفته اش را بدست بیاورد. او همیشه خطرناک بوده در این بازی فکر کنم نزهتی را همان 20 دقیقه پایانی بیاوریم کافی باشد.
پاس همدان مقابل استقلال روی یک سانتر حیدری مغلوب شد، نفوذهای او خیلی خطرناک است و سانترهای پیچ دارش بلای خیلی تیمها شده، امیدوارم علی رمضانی روی فرم باشد و ....
به امید شگفتی سازی در آزادی 14 فروردین 88.