باختن به تیم هایی که مدتها است نتیجه نمی گیرند و مقابل ما عقده گشایی می کنند تبدیل به عادت بلا ترکی شده که دیگر عجیب به نظر نمی رسد. باخت امروز ممکن است در بازی حساس آینده تاثیر گذار باشد. باخت با 3 گل قطعا" نشان دهنده ضعف مطلق خط دفاعی است که قبلا" هم اینگونه قافیه را باخته بود باخت به پیام در مشهد و ...
راه آهن با برد 3 گله مقابل برق از ما پیش افتاد تساوی پاس هم آنها را به ما نزدیک کرد و داماش با برد دقایق پایانی امیدوار به بازیهای آینده نظر خواهد داشت و قطعا" تیم بی روحیه بعد از بازی با فولاد نخواهد بود.
برای هر تیمی حمایت تماشاگران و اتکا به آنها غیر قابل انگار است ولی گویی ملوان تنها به تماشاگران تکیه می کند و دو باخت خارج از خانه در چهار هفته اخیر با دو سه گل این حدس را پر رنگ تر می کند. نمی دانم چرا در بازی با استقلال اهواز و پاس و ... از آن همه حمله به یک گل قانع شدیم و نتوانستیم گلهای بیشتری بزنیم و در خانه حریفان اینطور دست و پا بسته مغلوب می شویم.
فعلا" خیلی مساعد نیستم تا چند روز آینده بیشتر در مورد ملوان و رقیب هفته آینده می نویسم.
باخت به پیام را در دور رفت به حساب قوانین نا نوشته فوتبال گذاشتیم که هر چقدر در گل زدن ناکام باشی و بد بیاری داشته باشی، بازنده خواهی بود. حرفهای خداداد هم بعد از بازی معرف برتری بی چون و چرای ملوان بود و ...
اما بازی برگشت اوج ناکامی و سرخردگی برای ما بود.نساوی در مشهد قابل قبول بود آنها در مشهد داماش را برده بودند، صبا را متوقف کرده بودند و ... ولی نمی دانم چرا مثل همیشه گلزن ترینهای تیمها مقابل دفاع ما مهار ناشدنی می گردند.
قبلا" اکبرپور و کاسترو و ایمان حیدری با وجود اینکه گلزن ترین مهاجمین تیمهای خود بودند دروازه ما را گشوده بودند و تمهید خاصی برای مهارشان صورت نگرفته بود و اینبار آرفی دروازه ما در در عرض دو دقیقه گشود.
امروز جاهای مختلفی به طعنه و شوخی و جدی و ... خواندم که افتخار از دست دادن 6 امتیاز از قعر نشین ترین تیم لیگ فقط از عهده ملوان و غرور بازیکنانش بر می آمد.
امروز نکات ناراحت کننده دیگری هم شنیدم که ممی به علت ساخت فیمی مستند در مورد خودش بیشتر به نیمکت نشینی اکتفا کرده تا هدایت همیشگی تیم.روحیه ممی را همه می دانند او در کنار زمین و نیمکت همیشه آرام و قرار نداشته و از فرط تفکرات تاکتیکی و ... معمولا" ایستاده بازی را دنبال می کند. برایم عجیب بود . می دانم این روزها مطبوعات بسیاری از مسائل غیر واقعی را علنی می کنند و نوشتن این مطالب و گلایه های عمیق در نزدیک بتازی با استقلال اهواز چندان حرفه ای و منطقی نیست ولی بابت باخت دیروز نه من بلکه به قول ممی مردم یک شهر گله مند هستند. با برد پیام و تساوی استقلال اهواز و باخت خفیف ابومسلم هنوز نمی توان براحتی نفس کشید و با اطمینان از بقا حرف زد دیروز سپاسی استقلال را گلباران کرد.آیا می توان سپاسی را در انزلی حریفی دست و پا بسته و از قبل بازنده نامید؟ ابومسلم با حنطه خیلی بهتر از قبل شده است می توانیم قاطعانه 3 امتیاز را مال خود بدانیم؟
اختلاف با سه تیم قعر حدول 10 امتیاز است ولی اگر قرار باشد مثل بازی با پیام با غرور بازی کنیم و حریف را دست کم بگیریم ، قطعا" روزهای سیاهی را پیش رو داریم.
استقلال اهواز 4 هفته است نبرده است. با اینحال مقابل سپاسی و فولاد و صبا و ... بد کار نکرده است.
آنها بعضا" خارج از خانه کارهای بزرگی انجام داده اند. هافبکهایی مثل رسولی دارند که در کاشته و شوتها عالی عمل می کند. امیدوارم این بازی خود را از پیش برنده ندانیم و بر مبنای ضعف و قوت حریف به بازی بیاییم و با برد آنها را بدرقه کنیم. به امید برد در 4 اسفند 87 و صعود در جدول.
بالاخره ملوان ما بعد تساوی با پیکان و سپاهان و شکست مقابل مس مقابل تیم منسجم و پر مهره پاس به پیروزی رسید. اینکه قرار بود تراژدی تساوی در خانه باز هم تکرتر شود کمی نگران کننده است ولی نزهتی باز هم منجی ما شد و با یک گل فوق زیبا ما را کاملا" از جمع قعر نشینها دور کرد. مدتها بود که برق و داماش و پیام نتیجه نمی گرفتند و نام آنها بواسطه شکستهای خفیف مقابل مدعیان بر زبانها افتاده بود و می شد خیلی زودتر از این و مقتدرتر به میانه جدول فکر کرد.
بازی مقابل تیم انتهی جدول(پیام) در مشهد شاید آسان به نظر برسد ولی نتایج اخیر پیامی ها در ثامن نشان داده آنها تابع هیچ قانون و قاعده ای در نتیجه گیری نیستند.شکست سنگین مقابل پاس بعد از بازی کم نقص مقابل پرسپولیس، تساوی با صبا در مشهد و باخت راحت و بی دغدغه دادن به پیکان نشان داده که آنها بیشتر احساسی نتیجه می گیرند تا تاکتیکی. امیدوارم با برد در مشهد نه تنها براب همیشه از میثاقیان و بگویچ و حنطه فاصله بگیریم بلکه راه آهن و سپاسی را هم بگیریم و بعد از دو شال فصل را بی استرس تمام کنیم.نبود دو مدافع ثابت در بازی مقابل تیمی که خط حمله اش در سنگین ترین شکستها هم گل زده کمی نگران کننده است. حالا که سید جلال در نقش مهاجم افت کرده و با روزهای خوش نه چندان دورش فاصله گرفته شاید بهترین بهانه برای استفاده مجدد او در خط دفاع همین عدم حضور آلن باشد.
فکر می کنم استفاده از دو مهاجم به جای 3 مهاجم در بازی خارج از خانه خیلی الزامی نباشد.
انزلی رفتن ما طلسم شده مشکلات کاری و آب و هوایی و جاده ای و ... همه دست به دست هم می دهند و ....