X
تبلیغات
رایتل

عقب گرد در حساس ترین لحظات

ارسال شده توسط:سعید در تاریخ: شنبه 15 اردیبهشت‌ماه سال 1386 ساعت 03:19 ب.ظ

عقب گرد در حساس ترین لحظه

 

دیروز (جمعه)برای انزلی چی هایی که تو ازادی بازی قوی سپید و پرسپولیس رو دیدند خیلی خوب شروع شد و خیلی غمگین و دراماتیک به اتمام رسید.وقتی وارد استادیوم شدم تماشاگر خیلی بیش تر از حد تصورم بود تماشاگران پرسپولیس تو اتوبوس و مسیر حرکت تا استادیوم یک برد راحت و پرگل رو تصور می کردن(مخصوصا" که شیث رضایی به تنهایی عنوان کرده بود دو گل خواهد زد).بازی شروع شد ملوان اونقدر برتر و سرتر بازی کرد که تقریبا چهل هزار پرسپولیسی تو ورزشگاه شعاری جز حمایتهای ابکی از انصاری فر نداشتند و هیچ برتری و اقتداری تو بازی تیمشون نمی دیدن و هنر نمایی بازیکنای جوون ما رو شاهد بودن.نیمه اول تقریبا نه از پاسهای عمقی نیکبخت خبری بود نه از فرار های کعبی و نه از سانترهای پیچ دار معدنچی و نه نفوذهای مثلا ویران کننده شیث تازه به دوران رسیده(علیرضا رمضانی تقریبا اونو از کار انداخته بود و رافخایی هم بارها راه رو بر معدنچی بسته بود) بازی از دقیقه دو تا 45 با حملات پیاپی ملوان همراه بود .از کاشته رمضانی در دقیقه دو تا فرصتهای طلایی که قربانی در داخل هجده قدم به دست و پای حقیقی می کوبید.فولاد هم جلو افتاده بود ولی اینقدر ملوان خوب بازی می کرد که هیچکس فکر نمی کرد ممکنه در 15 دقیقه وسط نیمه دوم معادلات به هم بریزه.نمی دونم چه شد نیمه دوم پرسپولیس بازی را به عرض اورد و دو سه بار روی سانتر از جناحین ساها خطر ساز شد و ملوان کم کم عقب میومد تا اینکه روی یکی از همین سانترها به گل رسیدن.گلی که کعبی زد و حرکتی که بعد از گل زدن انجام داد خون همه رو به جوش اورد و یکصدا الفاظی رو که در شانش بود نثارش کردیم.فکر می کنتم کمیته انضباطی می تونه این قضیه رو پی گیری کنه چون کعبی تمام لحظات شادی پس از گلش رو در حال تحریک و عصبی کردن تماشاگران بود و مدت زیادی جو استادیوم رو به هم ریخت.قربانی وقتی نیمه دوم هم روال بی دقتی نیمه اول رو پیش کشید و تعویض شد ولی ساجدی برتری خاصی نسبت به اون نداشت و مثل او شوتهاش جایی رفت که حقیقی حضور داشت(دو سه موقعیت مناسب رو به هدر داد).کم کم به این نتیجه رسیدیم دردی که اول فصل بهش دچار بودیم داره نفسمون رو می گیره یعنی نبود یک مهاجم شش دانگ.و سرانجام اون پنالتی که اگر گل هم می شد خیلی فرقی نمی کرد گرچه واکنش مسعود عالی بود و امیدهایی رو تو دلمون زنده کرد.امیدهایی که با شوتهای دقایق اخر(که از داخل محوطه جریمه به اسمان زده می شد)هرز رفت و به یاس تبدیل شد.

اگر در نیمه اول بخت با ما یار بود حداقل دو گل پیش می افتادیم ولی بی دقتی قربانی در ضربات اخر تمام شانسها رو از ما گرفت.حقیقی رو هیچ کدوم از ضربات قربانی عکس العمل نشون نداد بلکه این توپها بود که به حقیقی می خورد و بعضا از لای پاهاش از چند سانتیمتری دروازه به خارج می رفت.

فولاد با 4 گل برق رو در شیراز برد نمی خوام بگم تبانی بوده که اگر اینجور بود با یکی دو گل هم می شد باخت. ولی بازیکنای برق مطمئنا اینقدر بی انگیزه بازی کردن که فقط می خواستن 90 دقیقه تو زمین باشن و نتیجه بقیه تیمها اصلا براشون مهم نباشه.

حالا امیدمون به خودمونه و چند در صدی هم به سپاهان که مثل بازی دیروز مقابل استقلال اهواز مردانه و پر قدرت بازی کنه.چون اگر کار به شیراز و بازی با برق بکشه همه می دونن که صالحی (مدیر عامل برق)اصلا رابطه خوبی با ممی نداره تو جدایی ممی از برق کلی بحث مطبوعاتی بین اونا در گرفته بود و ... اگر ابومسلم رو در انزلی ببریم اونوقت سپاهان یک مساوی از فولاد بگیره اختلافمون 4 امتیاز میشه و تبانی یا راه داده یا بی تفاوتی احتمالی استقلال اهواز هم مقابل همشهریش چندان مهم نخواهد بود.

مطمئنم باخت دیروز به پرسپولیس ناشی از بد شانسی و بی دقتی بوده وگرنه تا بحال ملوان رو مقابل پرسپولیس  تو ازادی اینقدر برتر و سرتر ندیده بودم.

 

موضوع یادداشت:  - چاپ این مطلب3 نظر