X
تبلیغات
رایتل

صعود

ارسال شده توسط:سعید در تاریخ: پنج‌شنبه 31 اردیبهشت‌ماه سال 1383 ساعت 05:43 ب.ظ

وقتی خبر ساعت نتیجه بازی رو تا دقیقه 15 یک بر صفر به نام نساجی اعلام کرد با خودم تمام خاطراتی رو مرور کردم که روزهای اخر ما رو ناکام گذاشتن ولی خیلی زود اروم شدم چون قندی که باید با 6 تفاضل راه اهن رو می برد تا دقیقه 25 با دو گل عقب بود.به صعود تقریبا ایمان داشتم ولی از شکست مقابل تیم سقوط کرده تعجب کرده بودم و .....

ساعت 7:30

ملوان نساجی رو با سه گل نیمه دوم برده بود و قندی با تمام حرفهاش بر علیه نتیجه بازی ما با ماشین سازی مغلوب راه اهن شد.این رو قبلا گفته بودم و برای وبلاگ نویسهای یزدی بارها تذکر داده بودم.اونها باختن تا نتیجه بازی با ماشین سازی  عملا باطل شه و ملوان با 6 امتیاز اختلاف اونا رو جا بزاره.

ساعت 9:30:

باز هم شبکه خبر از صعود ملوان خبر داد.مصاحبه با بازیکنان مغلوب قندی جالب بود.با اینکه بازی رو باخته بودن ولی انگار از مدتی قبل برای بازی در پلی اف اماده بودند و خیلی راحت شکست رو قبول کرده بودند.

انگار ملوان مقابل نساجی همون تاکتیکی رو که برابر شهاب پیاده کرده بود اعمال کرد.خسته کردن حریف در نیمه اول و استفاده از بازیکنان سرعتی در نیمه دوم. از وقتی رحیم دست نشان به کادر فنی نساجی اضافه شده بود تغییری در نتایج ضعیف این تیم به وجود نیومده بود.

داستان صعود:

برای صعود خیلی زحمت کشیدیم.باورم اینه که اگه دچار اون افت اوایل نیم فصل نمی شدیم الان صبا باتری رو هم گرفته بودیم.صبا باتری به کلی از تیمها خوب وقتی مواجه شد .با نفت و مس و نیرو محرکه و ... وقتی بازی کرد که ضعیف بودند و ...

واقعیت ماجرا:

واقعیت اینه که ملوان یک روز باید این عادت غلط رو در مورد رفت و برگشت به لیگ یک و حرفه ای رو ترک کنه.اینکه تیمی مثل پیام و قندی و برق برای تیم پر افتخار و با سابقه و برای شهر پر استعداد ملوان حریف و دردسر ساز باشن خیلی بد.ما از اون روز اول که در تهران با صباباتری مساوی کردیم فرصتهای بسیاری رو برای کنار گذاشتن صبا باتری داشتیم ولی اشتباهات و ضعف دوره ای ما در بازی با تراکتور و برق و صبا باتری در انزلی باعث شد از قافله صدر نشینی عقب بمونیم و با هزار سختی دوم شویم.

حریفان قابل احترام:

برای من(نظر شخصی)تمام تیمها قابل احترام بودن از نساجی فقیر وبا اون مدیران بی فکر تا شهید قندی متمول با اون همه طرفدار.با اینکه در طول فصل از شهید قندی و دست نشان انتقاد کردم ولی برای تیمی که از لیگ منطقه ای به لیگ یک اومده بود این رشد و صعود واقعا جالبه. گرچه جاهایی (نشریات یزد)خوندم که در بعضی بازیها(که به باخت قندی هم انجامیده)از نفرات غیر بومی استفاده کرد و بعضی نفرات رو بی دلیل کنار گذاشته و ... من زیاد رو نفرات ثابت قندی شناخت ندارم ولی بارها نام قرچه رو در ترکیبشون دیدم دروازه بانی که من وقتی نوجوان بودم یک دروازه بان با سابقه در خیلی تیمهای شمالی و تهرانی و شاید خراسان(دقیق نمی دونم)بود.شاید بدون دست نشان قندی وضع بهتری داشت و حداقل در بازی با صنایع و مس و ماشین سازی نتیجه بهتری می گرفت.برق هم برای ملوان موفقترین رقیب بود که در تهران و انزلی برای ما زحمات زیادی رو ایجاد کردن.ای کاش نظر مربی های بزرگ کشور به لیگ یک هم می افتاد ولی ......پلی اف برای همه جالبه.تقابل تیمهای لیگی که این اواخر اوج گرفتن در مقابل تیمهایی که چیزی برای از دست دادن ندارن جالبه.

موضوع یادداشت:  - چاپ این مطلب5 نظر